For english see below.
Zoals ik al eerder vertelde was ik nog heel groen op quiltgebied toen ik begon met de Dear Jane Quilt. Ik had bedacht (waarom weet ik niet eens meer precies) om de quilt van achter naar voren maken. M13 zou dus het eerste blokje zijn. Maar toen ik M13 eens goed bekeek zag die er toch wel moeilijk uit. Oei! Het zou jammer zijn als ik het eerste blokje meteen verprutste. Weet je wat: ik doe eerst een makkelijke: M10. Daar kon niks verkeerd aan gaan. 30 september 2008 en mijn eerste blokje was een feit.
Vervolgens verder gegaan met M11 (oei wel heel kleine friemelstukjes), M12 (makkie) en M13, die eigenlijk toch wel aardig lukte. Vervolgens verdergegaan van M9 naar M1. Op 4 november 2008 had ik blokje M1 af.
Meer dan een maand over 1 rij, dus, reken reken……. na een jaar zou ik alle blokjes afhebben. Toch? Niet dus…
In rij 13 zit ook het enige blok dat echt mislukt is. Oi-oi-oi wat heb ik daarop zitten zweten. En toen hij eindelijk af was leek het naar niks. Kijk maar hij staat helemaal bol.
Maar ik had er al zoveel tijd aan besteed dat ik hem niet nog een keer wilde maken. Ik heb blok M7 gewoon in de quilt gestopt. En als ik het blok nu zie: ik denk dat ik hem nu wel mooier zou kunnen maken, maar ik laat hem gewoon zitten. Als herinnering aan de overschatting van mijn quiltvaardigheden. Dear Jane is niet voor groentjes.
Het mooiste blokje van deze rij: wat mij betreft M3. Kijk maar:
Blok M7 is trouwens wel de oorzaak van mijn fobie voor ronde vormen. Als het even kan vermijd ik die door ze te appliceren. Er is zelfs 1 blok in de Dear Jane Quilt dat ik overgeslagen heb: te veel rondingen. Quiz-vraag: kunnen jullie raden welk van de 169 blokken ik niet gemaakt heb?
Volgende keer zal ik jullie meer vertellen over mijn Dear-Jane-ervaringen. En antwoord op de quizvraag natuurlijk.
Groeten,
Marian
My Dear Jane experiences.
As I mentioned before, I was still very green when I started the Dear Jane Quilt. I did not want to start in the middle because I was afraid I would be inclined to stop before finishing all the blocks. I'd make the quilt in reverse order. M13 would thus be the first block. But when I looked at M13 I thought it was not so easy. Oops! It would be sad if I botched the first block. You know what: I’d first make an easy block: M10. No-one could botch that one.. September 30, 2008 and my first block was a fact.
Then went on to M11 (oops very small pieces), M12 (easy) and M13, which actually was not as difficult as I thought. Then I moved on from M9 to M1. On November 4, 2008, I finished block M1. More than one month for one row. Mmm .. that would mean I would have finished all the blocks in about a year. Right? Not...
Row 13 contains the only block in the quilt that really is a failure. Oi-oi-oi what did I work on this block. And when I finished it it was a failure. Look, it is really convex. As I had already spent so much time on it I did not want to make it again. I just put M7 in the quilt. And when I see the block now, I think I could probably make it better now, but I just let it sit. In memory of the overestimation of my quilting skills. Dear Jane is not for rookies.
The block I like best in this row: M3.
Block M7 is probably the cause of my phobia with round shapes. Whenever possible I avoid them by doing appliqué.. There is even a block in the Dear Jane Quilt that I've skipped: too many curves. Can you guess what block that is?
Next time I will tell you more about my Jane-experiences.
Marian