3 jaar en 8 dagen, zo lang is het geleden dat ik het eerste blokje van mijn Dear Jane Quilt maakte. Vol enthousiasme was ik toen. En ik had geen benul wat ik me op de hals haalde. En nu, zoveel tijd later, is de top klaar.
Vanmorgen om 11.15 was het laatste blok klaar. Dit is het hoekblok met de ster en de bloem, waarin Jane zo aangrijpend "in wartime" heeft geborduurd.
Daarna heb ik de laatste driehoekenrand aan de quilt gezet. Al met al ben ik daar nog zo'n 2 uur mee bezig geweest, dus vanmiddag rond 13.30 uur was het dan echt zo ver. En wat er toen door me heen ging? Het best te omschrijven als een mengelmoes van opluchting, blijdschap en trots.
Maar tegelijkertijd vind ik het ook jammer dat de quilt af is. Hoewel ik echt wel eens heb zitten mopperen op Jane, vanwege het moeilijke blokje, of de pieterpeuterige stukjes, was de quilt de afgelopen 3 jaar toch een onderdeel van mijn leven geworden.
En nu mag ik de lap dus gaan quilten. Eerst uiteraard sandwichen, wat altijd mijn minst favoriete karweitje is van het hele quiltproces. Maar goed, daar moet ik door heen. En dan ga ik eens kijken met welk kleur garen ik de quilt ga doorquilten. Dus ik denk dat het wel eind oktober is voordat het quilten kan beginnen.
Ik dank jullie allemaal hartelijk voor alle aanmoedigingen die jullie in de reacties hebben neergeschreven. Dat was voor mij de laatste weken echt een stimulans om de driehoekjes weer op te pakken.
Fijne zondag allemaal.
Marian